انتظار بشر از دین؛ انتظار از اسلام

انتظار بشر از دین ؛ انتظار از اسلام
انتظار از دین به معنای این است که دین پاسخگوی چه پرسشی از انسان است؟ چه نیازی از نیازهای انسان را تأمین میکند و باید از آن چه انتظاری داشت و چه انتظاری از آن بیجا و غیر منطقی است؟ در خصوص انتظار از دین اظهار نظرهاى متفاوتى صورت گرفته است. علت تفاوت دیدگاه ها را باید در نوع نگرش آنان نسبت به پاسخ درون دینی و بیرون دینی دانست و در پاسخ بیرون دینی به تفاوت دیدگاهها در مورد میزان ناتوانى انسان در کسب سعادت دنیوی و یا اخروی. طبعاً تعریفى که هر یک از این دیدگاه ها از دین ارائه مى نمایند تحت تأثیر همین ناتوانى و انتظارى است که از دین برای تامین و جبران این ناتوانی دارند. هر چه توانمندی انسان در اثر پیشرفت علوم افزایش مییابد مشخص میشود که انتظارات گذشتگان از دین در اموری که خود انسان میتواند به آن دست یابد بیجا بوده و آنچه که ادیان در آن موارد مطرح میکردهاند جنبه دینی نداشته بلکه مباحث تاریخی و منطقهای بوده است. در اینجا به تشریح مبانى چهار دیدگاه در خصوص انتظار از دین و مؤیدات هر یک از آنها مى پردازیم:
الف) انتظار رفع اختلافات بشر: گروهى اظهار مى دارند که بشر به دلیل اختلاف مکاتب و دیدگاه هاى متنوع و متفاوت در امور مختلف، درک درستى از حقیقت و سعادت خویش ندارد، بنابراین براى رفع حیرت و درک حقیقت نیازمند انبیاست. انبیا،حقیقت هر چیز اختلافى را مشخص مى نمایند و انسان را از تردید و حیرت در آن موارد خارج مى سازند.[۱] آنان در تأیید این نظر، به بیان قرآن کریم استناد مى کنند که مى فرماید: «مردم امت واحدى بودند، پس خداوند به سبب اختلاف آنان، انبیا مبشر و منذر را فرستاد و همراه آنان کتاب حق را نازل