امیرالمومنین علی (ع)

امیرالمومنین علی (ع) نهج البلاغه-کلام 120

کجایند آنان که در صحنه پیکار ، شمشیرهاشانرا از غلاف بیرون کشیده ، هر گوشه از میدان نبرد را دسته دسته و صف به صف فرا میگرفتند ؟ آنان جوانمردانی بودند که در پایان هر مصاف از بقاء زندگانی بازگشته ازکارزار سپاه خود ، شادمان نمی شدند و از بابت مرگ سرخ کشتگانشان از کسی تسلیت نمیخواستند ، چشمانشان از شدت گریه خوف بر درگاه جلال ربویی به سفیدی گراییده ، شکمهاشان بر اثر روزه داری لاغر گشته و پوست لبانشان بر اثر مداومت بر دعا و ذکر حقخشکیده. رنگ رخسارشان از فرط شب بیداری زرد گشته و غبار فروتنی و تواضع چهرهاشان راپوشانده آنان برداران من هستند که از این سرای فانی سفر می کنند پس سزاوار است کهتشنه دیدارشان باشیم و از اندوه فراقشان انگشت حسرت بر لب بگزیم .

السام علیک یا اباعبدالله...